मानवजीवनात प्रत्येक व्यक्तीकडे काही ना काही कमजोरी असते. कमजोरी म्हणजे अपूर्णता, मर्यादा किंवा एखाद्या गोष्टीत कमी पडणे; पण ती हार नसते. खरे तर कमजोरी ओळखणे हेच यशाच्या दिशेने पहिले पाऊल असते. जो माणूस आपली कमजोरी स्वीकारतो, तोच तिला सुधारण्याचा प्रयत्न करतो.
अपयश किंवा कमजोरी आल्यावर खचून जाणे सोपे असते; पण धैर्याने उभे राहून प्रयत्न करत राहणे हेच खरे शौर्य आहे. अनेक महान व्यक्तींनी सुरुवातीला अपयश, गरिबी, आजार किंवा शिक्षणातील अडथळे अनुभवले; तरीही त्यांनी हार मानली नाही. त्यांनी आपल्या कमजोरीतूनच बळ निर्माण केले आणि पुढे यश संपादन केले.
कमजोरी आपल्याला नम्र बनवते, शिकवते आणि अधिक मेहनत करण्याची प्रेरणा देते. चुका झाल्या तर त्यातून धडा घेऊन पुढे जाणे आवश्यक आहे. सातत्य, आत्मविश्वास आणि सकारात्मक दृष्टीकोन असला की कमजोरी हळूहळू ताकदीत बदलते.
म्हणूनच, कमजोरी म्हणजे शेवट नाही; ती नव्या सुरुवातीची संधी असते. हार तेव्हाच मानली जाते, जेव्हा आपण प्रयत्न थांबवतो. प्रयत्न सुरू असतील, तर कमजोरी कधीच हार ठरत नाही.
